خبرگزاری آريا – بداهه‌نوازي، اجراي تصانيف قديمي و قطعاتي منتخب از آلبوم‌هاي گذشته


بداهه‌نوازي، اجراي تصانيف قديمي و قطعاتي منتخب از آلبوم‌هاي گذشته

خبرگزاري آريا – موسيقي ما_ عليرضا قرباني (خواننده كلاسيك ايراني) به همراه اعضاي گروهش سامان صميمي (نوازنده كمانچه)، ميلاد محمدي (نوازنده تار) و زكريا يوسفي (كوبه اي نواز) طي چند هفته اخير در سه فستيوال «رسپكت» چك، «موازين» مراكش و «اتنوكراكف» لهستان حضور پيدا كرده و مخاطبانشان را ميهمان موسيقي ايراني كردند. اجراهايي كه گفته مي شود با استقبال خوبي هم همراه بوده اند و حالا قرار است تا حدود ١٠ روز ديگر اعضاي اين گروه بار ديگر راهي جمهوري چك شوند و اين بار در فستيوالي در شهر «استراوا» حضور پيدا كنند.
زكريا يوسفي درباره جزئيات اجراهاي گروه در اين سه فستيوال به «موسيقي ما» گفت: «در اين اجراها مجموعه اي از چندين آلبوم عليرضا قرباني اجرا شد كه آلبوم هاي قديم و جديد او را در بر مي گرفت. همچنين، اجراي تصانيفي از قدما با تنظيم گروه هم بخش ديگري از رپرتوار ما را تشكيل داد. بخشي از كار نيز به صورت بداهه ساز و آواز و همچنين قسمت هاي كوتاه سازي روي صحنه رفت.»
او در پاسخ به اين پرسش كه رپرتوار اجراهاي اين گروه در فستيوال هاي خارجي چقدر با ساير اجراها تفاوت دارد، توضيح داد: «اجراهاي فستيوالي قطعا متفاوت تر از ساير اجراها هستند. البته اين موضوع به نوع فستيوال و كشور ميزبان هم بستگي دارد. خيلي ها دوست دارند در فستيوال كارهاي جديد بشنوند و بعضي ها هم با آثار قدما ارتباط مي گيرند. برخي كارهايي با تمپوي تند تر و يا برخي كندتر مي پسندند. همچنين ما در اين فستيوال ها در حين اجرا، قطعات سازي و آوازي به صورت بداهه اجرا كرديم كه متناسب با فضا و حال مخاطب بودند. حتي بارها شده كه يك تصنيف درست روي صحنه و ميانه اجرا خلق شده و خيلي هم مورد استقبال قرار گرفته است. مي خواهم به شما بگويم در واقع رپرتوار در اين فستيوال ها مجموعه اي از قطعاتي هستند كه سليقه هاي متنوعي را پوشش دهد.»
اين هنرمند در پاسخ به اين پرسش كه در فستيوال هاي خارجي ارتباط مخاطب با موسيقي ايراني در چه سطحي است، پاسخ داد: «خوشبختانه در اين سال ها به واسطه برگزاري فستيوال هاي مختلف در دنيا و حضور گروه هاي مطرح ايراني ميزان استقبال از اين اجراها بالاست. موسيقي شرقي عمق زيادي دارد و در اين ميان عمقي كه در موسيقي ايراني و هندي هست در ساير كشورهاي شرقي نيست. مخاطب آن ارتباطي كه بايد را با حس و حال موسيقي ايران برقرار مي كند، با اينكه از شعر فارسي چيزي متوجه نمي شود. به هر حال بعضي ها با ريتم ارتباط مي گيرند، بعضي ها با ملودي و…
سعي كرديم رپرتوار متنوعي داشته باشيم و خودمان را در قيد و بند فرم خاصي قرار ندهيم. غير از بداهه نوازي، بداهه خواني هم از بخش هاي درخشان كنسرت هاي ما بوده است. به هر حال در اين اجراها ارتباط حسي بين اعضاي گروه آنقدر زياد است كه عليرضا قرباني در لحظه آوازي خلق كند كه هم ما به لحاظ حسي از كار لذت برديم و هم مخاطب با آن ارتباط گرفت.»
زكريا يوسفي در بخش ديگري از صحبت هايش گفت: «نمي توان اين موضوع را كتمان كرد كه شمار وسيعي از مردم كشورهاي دوردست از طريق فستيوال هايي با موسيقي كلاسيك ايراني آشنا شدند كه با حضور موسيقيدانان ايراني در جاي جاي دنيا همراه بوده است؛ فستيوال هايي كه با هدف معرفي موسيقي ملل و آشناسازي فرهنگ ها با يكديگر برگزار مي شوند. اين فستيوال ها در شرايط مختلف و بعضا در راستاي اهداف اقتصادي برگزار مي شوند؛ تعدادي از اين فستيوال ها نيز صرفاً با هدف فرهنگي محض و بدون هدف اقتصادي و با پشتيباني موسسات حامي برگزار مي شوند. همه اين فستيوال ها با توجه به اهدافي كه دارند در زمان خود، کارکردهاي درست داشتند و هنوز هم دارند. با همه اين ها بايد به اين موضوع اشاره كرد که بهترين جا براي معرفي موسيقي هاي کلاسيک و فولک ايراني شايد همين فستيوال ها باشند که نه عامه گرايي کنسرت هاي معمول را دارند و نه مثل سالن هاي دانشگاهي براي جمعي از نخبگان اجرا مي شوند. از طرف ديگر اين رويدادها بهترين ويترين فرهنگي براي معرفي هر کشور هستند. من فكر مي كنم، سال هاي متمادي حضور گروه ايراني ما و تجربه اجراهاي متعدد در فستيوال هاي معتبر بين المللي نشان داده که اين تعيين هدف چگونه مي تواند در معرفي فرهنگ، نزديکي انسان ها و‌ پشتيباني روحي هنرمندان تاثير داشته باشد.»
او همچنين در پاسخ به اين پرسش كه در فستيوال ها چقدر امكان همنشيني ميان گروه هاي شركت كننده از كشورهاي مختلف وجود دارد نيز گفت: «در برخي فستيوال ها فضاي چنين همنشيني هايي فراهم است. در خيلي از اين برنامه ها گروه هاي كشورهاي مختلف به پشت صحنه آمدند و راجع به اجراي ما سخن گفتند و فضاي خوبي براي صحبت ايجاد شد. از طرفي خيلي وقت ها در راستاي برگزاري فستيوال ها، ضيافت هايي برگزار مي شود كه گروه هاي كشورهاي مختلف مي توانند در آن فضا با هم گپ و گفت كنند. گپ هايي راجع به ريتم، تحريرهاي آوازي و …خيلي وقت ها هم اين گپ و گفت سرچشمه انجام كارهاي مشترك مي شود.»